Na drie opeenvolgende nederlagen stond Oosterparkers afgelopen zaterdag voor een duidelijke opdracht: winnen. Niet alleen om de negatieve reeks te doorbreken, maar vooral om de aansluiting met de top van de ranglijst te behouden.

De ploeg van trainer Peter Slijfer begon als nummer twee aan het thuisduel met Mamio, op drie punten van koploper Groningen. Met Poolster en Omlandia op hetzelfde puntenaantal is de strijd bovenin bijzonder spannend. Nieuw puntenverlies was eigenlijk geen optie.

Tegenstander Mamio, afkomstig van sportpark De Parrel, bivakkeerde met slechts vier punten in de onderste regionen. Toch was de ploeg, met een bont gezelschap van internationale studenten, lastig te peilen. Voor de groenhemden telde echter maar één ding: drie punten op Kardinge.

Slijfer had in zijn basiself plaats ingeruimd voor Kevin Mastebroek, die op de rechtsbackpositie weer eens vanaf de aftrap mocht beginnen. Onder de lat stond de ervaren Carsten Meijwaard, die ditmaal beschikbaar was omdat hij geen werkweekend had.

Droomstart zonder vervolg

Oosterparkers begon uitstekend aan de wedstrijd. Binnen enkele minuten had Jordi Paapst de thuisploeg al op een 1-0 voorsprong gezet. Het leek het startschot voor een doelpuntrijke middag, want de groen-witten namen direct het initiatief en zetten Mamio stevig onder druk.

Lange tijd was er sprake van eenrichtingsverkeer. De 2-0 leek slechts een kwestie van tijd, maar een combinatie van pech, gemiste mogelijkheden en uitstekend keeperswerk van de Mamio-doelman hield de bezoekers op de been.

Waar Oosterparkers met een comfortabele voorsprong de kleedkamer had moeten opzoeken, trad vlak voor rust een eeuwenoude voetbalwet in werking: wie zelf de kansen niet benut, krijgt vroeg of laat de rekening gepresenteerd.

Een veel te risicovolle bal door het centrum werd onderschept door een aanvaller van Mamio, die het cadeautje dankbaar uitpakte: 1-1.

De tot dan toe onbezorgde sfeer op Kardinge sloeg in één klap om. De groenhemden dropen zichtbaar teleurgesteld af richting de kleedkamers. In plaats van een verdiende voorsprong stond er een gelijke stand op het scorebord.

Afgekeurde treffer en oplopende frustraties

Na rust ging Oosterparkers opnieuw op zoek naar de voorsprong. Maar de gelijkmaker had ook iets losgemaakt bij Mamio. De bezoekers kregen meer bravoure en begonnen te geloven dat er misschien wel een resultaat te halen viel op Kardinge.

Toch leek Oosterparkers opnieuw op voorsprong te komen. Tristan kopte de bal overtuigend tegen de touwen, maar tot verbazing van vrijwel iedereen aan Oosterparkers-zijde keurde de scheidsrechter het doelpunt af wegens een vermeende overtreding op een speler van Mamio.

De frustraties liepen op. Bij spelers, staf én supporters begon langzaam dat vervelende gevoel te overheersen: het zal toch niet gebeuren?

In deze fase leek werkelijk alles tegen te zitten voor de thuisploeg. Mamio profiteerde van de onrust en kreeg zelfs twee enorme mogelijkheden om de wedstrijd volledig op zijn kop te zetten.

Tweemaal verschenen de geelgouden bezoekers oog in oog met Carsten Meijwaard. Maar juist op het moment dat zijn ploeg hem het hardst nodig had, stond de ervaren doelman op. Met uitstekend keeperswerk hield hij Oosterparkers op de been.

Een achterstand had op dat moment een enorme mentale dreun betekend. Meijwaard voorkwam die en gaf zijn ploeg daarmee de kans om alsnog de wedstrijd naar zich toe te trekken.

De routiniers nemen hun verantwoordelijkheid

En precies op dat moment stonden ook de andere ervaren krachten op.

Luciano Carty nam het initiatief, zette een heerlijke individuele actie in en zocht de achterlijn. Zijn lage voorzet schoot voorbij de tweede paal, waar de ervaren spits Rashid Conquet uitstekend was meegelopen. Conquet schoof de bal beheerst binnen en bracht Oosterparkers opnieuw op voorsprong: 2-1!

De ontlading was enorm. Bij de spelers, langs de lijn en op de bank viel een last van de schouders.

Aan strijdlust en inzet had het Oosterparkers deze middag zeker niet ontbroken. Maar soms vraagt het winnen van een wedstrijd om nét dat beetje extra. Om spelers die opstaan wanneer het moeilijk wordt. Om routiniers die verantwoordelijkheid nemen als het elftal dreigt vast te lopen.

De oproep aan de bepalende spelers om juist in moeilijke tijden het verschil te maken, werd deze middag volledig beantwoord.

Van der Meulen loopt de longen uit zijn lijf

De beslissing kwam uiteindelijk van de voet van topscorer Daan van der Meulen.

De spits kende tot dat moment geen gelukkige middag. Niet alles lukte, maar aan zijn arbeid en doorzettingsvermogen viel niets af te dingen. Van der Meulen bleef gaan, bleef sleuren en bleef geloven in zijn moment.

Toen Mamio steeds meer risico moest nemen, ontstond er ruimte achter de verdediging. Een geweldige lange bal van achteruit zette Van der Meulen aan het werk. De spits perste er na een slopende middag nog één indrukwekkende sprint uit, ging achter de bal aan en bleef oog in oog met de doelman ijzig kalm.

Als een echte spits schoof hij de bal achter de goalie: 3-1!

De ontlading bij Van der Meulen was misschien wel tekenend voor de hele middag. Zijn ploeggenoten, de staf en het publiek vierden het doelpunt uitbundig. De buit was eindelijk binnen, en daar was iedereen bij Oosterparkers na de afgelopen weken hard aan toe.

In de slotfase zette Luciano Carty de kroon op zijn sterke optreden. De aanvaller, die met zijn acties voortdurend voor dreiging had gezorgd, beloonde zichzelf met een doelpunt en bepaalde de eindstand op 4-1.

Karakter en ervaring maken het verschil

Wie uitsluitend naar de eindstand kijkt, zou kunnen denken dat Oosterparkers een eenvoudige middag beleefde. Niets was minder waar.

De groenhemden moesten diep gaan, kregen tegenslagen te verwerken en balanceerden in de tweede helft zelfs even op de rand van nieuw puntenverlies. Maar waar het de afgelopen weken regelmatig misging, toonde de ploeg ditmaal de veerkracht om de wedstrijd alsnog naar zich toe te trekken.

Het was bovenal een echte teamprestatie. De ervaren krachten namen op de beslissende momenten hun verantwoordelijkheid, terwijl ook de spelers die een nieuwe kans kregen in de basis zich uitstekend lieten zien.

Een bijzonder compliment verdient clubman Kevin Mastebroek. De rechtsback kreeg weer eens het vertrouwen van de trainer en betaalde dat terug met een puike wedstrijd.

Ook Carsten Meijwaard bewees met zijn cruciale reddingen zijn enorme waarde. Zonder zijn optreden had de wedstrijd zomaar een heel andere wending kunnen krijgen.

De echte antwoorden moeten nog komen

Door de 4-1 overwinning blijft Oosterparkers op de tweede plaats staan. De negatieve reeks is doorbroken en het vertrouwen heeft een broodnodige impuls gekregen.

Maar niemand binnen de ploeg zal de ogen sluiten voor de werkelijkheid. Wil Oosterparkers daadwerkelijk bovenin blijven meedraaien, dan zal het de komende weken moeten laten zien dat het meer in huis heeft dan alleen kunnen winnen van een matig Mamio.

Met de wedstrijden tegen Omlandia en Poolster op het programma wachten twee belangrijke krachtmetingen. Juist in deze duels zal duidelijk moeten worden waar de ploeg van Peter Slijfer werkelijk staat.

De komende twee weken zullen daar ongetwijfeld meer duidelijkheid over geven.

Voor nu overheerst echter de opluchting. Na drie nederlagen op rij mocht er eindelijk weer gejuicht worden op Kardinge.